Week 10,  Annemarie de Boer

Het kan in deze omgeving zo maar gebeuren dat je van je werk naar huis rijdt en zo’n Zuiver Zeeuws tafereeltje tegenkomt. Prachtig licht, zo laat in de middag. Schitterende kleuren. Een mooi trekpaard en een boer met een karakteristieke kop. Gave foto zou dat zijn – schiet er door je heen. Maar dan heb je je camera niet bij je… Tja. Da’s een beetje dom…

Ze zeggen wel eens dat brutale mensen de halve wereld hebben. Ik ben gestopt om de boer in kwestie -paardenliefhebber Cees Maurice uit Nisse; lid van de Stichting Het Werkend Trekpaard Zeeland – te vragen hoe lang hij nog zou blijven op het land. Nou, hij was eigenlijk van plan om te stoppen! Morgen overdag zou hij ook rijden. Hij bleek gevoelig te zijn voor mijn argument dat het licht nu echt héél mooi was en dat dat morgen overdag een stuk minder mooi zou zijn. Speciaal voor mij deed hij nog een baantje heen en weer, zodat ik naar huis kon rijden, m’n camera kon halen en op tijd terug kon zijn om een mooie foto te maken in het licht van de ondergaande zon. Bedankt, meneer Maurice!